Vandaag was het Nationale Gedichtendag. Helaas ben ik, behoudens de Sinterklaasrijmelarij, geen dichter. De regel die ik in mijn (recente) vrijgezellentijd regelmatig op kaartjes schreef (Was ik maar een dichter dan kon ik dichter bij je zijn), en waarmee ik altijd punten scoorde, had ik gejat van Stef Bos. Nog zeer bedankt Stef.

Vanwege de Nationale Gedichtendag ben ik in mijn omvangrijke collectie dichtbundels (not!) gedoken en na veel wikken en wegen heb ik mijn meest gevoelige en meest favoriete gedicht geselecteerd. Het is van Erik van Os. Zakdoeken gereed want hier komt het:

Dag papegaai, zei de pinguïn.
Dag papegaai, zei de papegaai.

Nee, zei de pinquïn, jij moet dag pinquïn zeggen.
Nee, zei de papegaai, jij moet dag pinquïn zeggen.

Nee, zei de pinquïn, ik ben een pinquïn
Nee, zei de papegaai, ik ben een pinquïn.

Jij bent een papegaai, zei de pinquïn.
Jij bent een papegaai, zei de papegaai.

Stomme papegaai, zei de pinquïn.
Stomme pinquïn, zei de papegaai.